December 11, 2019, Wednesday, 344

Z Ptaki

(Różnice między wersjami)
Linia 1: Linia 1:
 
<h2 style="margin:0; background:#AACC55; font-size:150%; font-weight:bold; border:1px solid #669966; text-align:left; color:#000; padding:0.2em 0.4em; color:#000;">Gawron ''Corvus frugilegus'' </h2>
 
<h2 style="margin:0; background:#AACC55; font-size:150%; font-weight:bold; border:1px solid #669966; text-align:left; color:#000; padding:0.2em 0.4em; color:#000;">Gawron ''Corvus frugilegus'' </h2>
 
+
[[Plik:Corvus_frugilegus.jpg|thumb|250px|fot. John Haslam]]
 
Gawron to ptak średniej wielkości, z sylwetki zbliżony do wrony,  lecz nieco smuklejszy. Upierzenie na całym ciele ma czarne  z  niebieskawo-fioletowym, metalicznym połyskiem. U osobników starych pióra przy nasadzie dzioba są wytarte,  występują natomiast u ptaków młodych. Gatunku tego nie cechuje dymorfizm płciowy.   
 
Gawron to ptak średniej wielkości, z sylwetki zbliżony do wrony,  lecz nieco smuklejszy. Upierzenie na całym ciele ma czarne  z  niebieskawo-fioletowym, metalicznym połyskiem. U osobników starych pióra przy nasadzie dzioba są wytarte,  występują natomiast u ptaków młodych. Gatunku tego nie cechuje dymorfizm płciowy.   
 
Gawron jest często mylony  z krukiem, od którego ptak ten  jest mniejszy i ma mniej masywny dziób,  poza tym dziób  kruka,  bez względu na wiek,  jest zawsze opierzony u nasady. Co więcej, w locie  ogon gawrona ma kształt wachlarza, zaś  u kruka przypomina ostrze włóczni złamane na 3/4 długości.  
 
Gawron jest często mylony  z krukiem, od którego ptak ten  jest mniejszy i ma mniej masywny dziób,  poza tym dziób  kruka,  bez względu na wiek,  jest zawsze opierzony u nasady. Co więcej, w locie  ogon gawrona ma kształt wachlarza, zaś  u kruka przypomina ostrze włóczni złamane na 3/4 długości.  

Wersja z 20:16, 28 paź 2010

Gawron Corvus frugilegus

fot. John Haslam

Gawron to ptak średniej wielkości, z sylwetki zbliżony do wrony, lecz nieco smuklejszy. Upierzenie na całym ciele ma czarne z niebieskawo-fioletowym, metalicznym połyskiem. U osobników starych pióra przy nasadzie dzioba są wytarte, występują natomiast u ptaków młodych. Gatunku tego nie cechuje dymorfizm płciowy. Gawron jest często mylony z krukiem, od którego ptak ten jest mniejszy i ma mniej masywny dziób, poza tym dziób kruka, bez względu na wiek, jest zawsze opierzony u nasady. Co więcej, w locie ogon gawrona ma kształt wachlarza, zaś u kruka przypomina ostrze włóczni złamane na 3/4 długości. Gawrony gniazdują kolonijnie w koronach wysokich drzew. Ich gniazda zbudowane są przede wszystkim z gałązek. Samica składa jaja od marca do kwietnia w liczbie 3-5. Lęgiem opiekują się oboje rodzice; wyprowadzają tylko jeden lęg w roku. W Europie gawron jest ptakiem częściowo wędrownym. Około października ze wschodu przylatują do Polski ogromne stada tych ptaków, by u nas przezimować; część z nich zmierza jeszcze dalej na zachód, a część zostaje. Jak wszystkie ptaki krukowate gawron jest wszystkożerny. Zimą w jego diecie przeważają nasiona, orzechy i wszelkie spożywcze odpadki; latem drobne zwierzęta. Gawron jest ptakiem bardzo inteligentnym, co udowadnia m.in. przez radzenie sobie z orzechami włoskimi: żeby je rozbić, gawron zrzuca je na jezdnie, a czasem podkłada pod koła samochodów stojących na czerwonym świetle.

Zimą można pomóc gawronom zimować, wystawiając w karmniku czy po prostu na trawniku orzechy włoskie lub laskowe. Aby ułatwić ptakom do nich dostęp, warto skorupki rozłupać młotkiem.